FKSD Atölyeleri | Başvuru ve Kurallar

Bu içerik, gönüllülük esasına dayalı FKSD atölyelerinin verimli, anlamlı ve hedeflenen edinimleri sağlayan bir deneyim olması için kritik öneme sahip unsurları içeren işleyişe dair genel kuralları bildirmektedir. Katılımcılarımızın, sadece bilgi aktarımlarıyla değil, derinlemesine bir düşünme alanıyla bulaşabilmeleri için bu kurallara uyması gönüllülük esasına dayalı bir ortamda yüksek bir entelektüel standart ve derin bir saygı kültürü adına elzemdir.

Başvurularınız öncesinde bu kurallarımızı okumanızı önemle rica ederiz.

Saygılarımızla, FKSD Yönetim Kurulu

FKSD Atölye Kuralları

1. Temel Katılım İlkeleri: Verimlilik ve Anlamlılık

1.1. Zorunluluk Değil, Sorumluluk. Atölye süresince dikkat dağıtıcı unsurlardan (telefon, bildirimler vb.) uzak durulur. Katılımcıların sadece fiziksel olarak değil, zihinsel olarak da ‘an’da olması verimlilik için kritiktir.

1.2. Açık Görüşlülük. Kendi ön kabullerimizi, kanaatlerimizi veya kesin yargılarımızı tartışma süresince geçici olarak ‘askıya alma’ (fenomenolojik süspansiyon) çabası gösterilir. Edinimler için yeni argümanlara ve farklı bakış açılarına açık olmak esastır.

1.3. Hazırlık. Eğer varsa, atölye öncesinde belirlenen okuma, izleme, dinleme gibi sorumluluklar yerine getirilmeli veya farklı hazırlık materyalleri dikkatle incelenmiş olmalıdır. Hazırlık süreci, atölye zamanının yüzeyde kalmasını engelleyen başat unsurdur.

2. Tartışma ve İletişim Kuralları: Verimli Diyalog

2.1. Argümanı Hedef Alma, Kişiyi Değil! Yapılan yorumlar, eleştiriler veya sorular, daima sunulan görüş, argüman veya metin üzerine odaklanır. Katılımcıların kimliğine, niyetine veya kişisel değerine dair yargılayıcı ifadelerden kesinlikle kaçınılır.

2.2. Felsefî Disiplin: Argüman Zincirleri Kurarak Konuşma. İddialar ve karşı çıkışlar, gerekçelendirilmiş olmalıdır. Katılımcılar için “Bence…” yerine, “Şu nedenle…” şeklinde yapılandırılmış, sorgulanabilir argümanlarla konuşmak esastır.

2.3. Gönüllü Katılımın Dengesi: Eşit Söz Hakkı ve Dinleme. Herkesin düşüncesini ifade etme fırsatı bulması için uzun monologlardan kaçınılır ve söz almadan konuşulmaz. En az konuşanlara da alan açılır. Sessiz kalmak da bir öğrenme biçimi ve değerli bir katılım olarak kabul edilir.

3. Edinim ve Çıktı Odaklı İşleyiş

3.1. Edinimlerin Çekirdeği. Atölye sonunda her katılımcının, ele alınan temel felsefi kavramları kendi sözcükleriyle doğru bir şekilde tanımlayabilme ve ilgili sorulara uygulayabilme yetkinliğine sahip olması hedeflenir.

3.2. Düşüncelerle Değil, Düşünerek Yol Alma. Atölye akışında, yalnızca konuyu tartışmakla kalmayıp, tartışma biçimimizin kendisini de bir edinimdir. Bu yüzden bir düşünceyi farklı ya da karşıt bir düşünceyle değil, düşünmeyle ele almak esastır.

3.3. Anlamlılık ve Atölye Dışına Taşıma. Atölyede öğrenilen veya tartışılan konuların ve kavramların günlük hayattaki karar verme süreçlerine, dünyaya bakış açısına nasıl entegre edilebileceği üzerine dönüş refleksiyonu yapılır.